در پی انتشار گزارش جهانی وضعیت سرطان ۲۰۲۶سازمان جهانی بهداشت، شورای بینالمللی پرستاران(ICN)، انجمن بینالمللی پرستاران مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان(ISNCC) و شبکه بینالمللی مراقبت تسکینی کودکان(ICPCN) با انتشار بیانیهای مشترک، از دولتها و سیاستگذاران خواستند با سرمایهگذاری پایدار در نیروی پرستاری و سایر کارکنان سلامت، ظرفیت نظامهای سلامت را برای پاسخگویی به افزایش روزافزون موارد سرطان تقویت کنند.
به گزارش روابطعمومی سازمان نظام پرستاری، به نقل از شورای بینالمللی پرستاران، این سه نهاد بینالمللی با استناد به «گزارش جهانی وضعیت سرطان ۲۰۲۶» سازمان جهانی بهداشت تأکید کردند که آینده مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان فقط با توسعه داروها و فناوریهای نوین تضمین نخواهد شد، بلکه نیروی انسانی سلامت، بهویژه پرستاران، ستون اصلی ارائه خدمات درمانی و مراقبتی هستند.
در این بیانیه آمده است که مقابله با چالشهای فزاینده سرطان مستلزم سرمایهگذاری در آموزش، حفظ و توانمندسازی پرستاران و تیمهای چندرشتهای، رفع کمبود نیرو و فرسودگی شغلی و حرکت از مدلهای صرفاً درمانمحور به سمت مراقبتهای مردممحور، عادلانه و یکپارچه در تمام مراحل پیشگیری، تشخیص زودهنگام، درمان، بازتوانی، مراقبتهای پس از درمان و مراقبتهای تسکینی است.
افزایش نگرانکننده بار جهانی سرطان
بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، در صورت تداوم روند کنونی، شمار موارد جدید سرطان تا سال ۲۰۵۰تقریباً دو برابر شده و به ۳۵میلیون مورد در سالخواهد رسید. همچنین از هر پنج نفر، یک نفر در طول زندگی خود به سرطان مبتلا میشود و حدود ۹۲درصد جمعیت جهانبهطور مستقیم یا از طریق یکی از اعضای خانواده یا نقش مراقب، تحت تأثیر این بیماری قرار خواهند گرفت.
با این حال، گزارش نشان میدهد جهان از نظر سرمایهگذاری در نظام سلامت و نیروی انسانی مورد نیاز برای مقابله با این بحران، فاصله زیادی با اهداف تعیینشده دارد؛ بهگونهای که فقط ۱۲کشوردر مسیر تحقق هدف توسعه پایدار مبنی بر کاهش یکسوم مرگومیر زودرس ناشی از سرطان قرار دارند.
نابرابریهای عمیق در دسترسی به خدمات سرطان
در این گزارش به شکاف قابل توجه در پیامدهای درمان سرطان میان کشورهای با درآمد بالا و پایین نیز اشاره شده است. برای نمونه، بقای پنجساله بیماران مبتلا به سرطان پستان در کشورهای پردرآمد ۸۷درصدو در بسیاری از کشورهای کمدرآمد فقط ۴۲درصدگزارش شده است. همچنین میزان بقای کودکان مبتلا به سرطان در کشورهای پردرآمد تقریباً دو برابر کشورهای کمدرآمد است.
به اعتقاد امضاکنندگان این بیانیه، این اختلافها ناشی از دسترسی نابرابر به خدمات پیشگیری، غربالگری، تشخیص زودهنگام، درمان، کنترل درد، بازتوانی، مراقبتهای تسکینی و همچنین کمبود نیروهای متخصص سلامت، بهویژه پرستاران است.
بدون پرستار، برنامه کنترل سرطان موفق نخواهد بود
شورای بینالمللی پرستاران تأکید کرده است که هیچ برنامه ملی کنترل سرطان بدون حضور و مشارکت مؤثر پرستاران به موفقیت نخواهد رسید. این شورا خواستار سرمایهگذاری در آموزش پرستاری، بهبود شرایط کاری، تأمین نیروی انسانی کافی، توسعه نقشهای حرفهای و مدیریتی پرستاران و فراهم کردن امکان فعالیت آنان در حداکثر ظرفیت حرفهای خود شده است.
خوزه لوئیس کوبوس سرانو، رئیس شورای بینالمللی پرستاران، با اشاره به اینکه پرستاران بزرگترین گروه شاغل در نظام سلامت و مورد اعتمادترین اعضای تیم درمان هستند، گفت: پرستاران در تمام مراحل مسیر بیماری، از آموزش و پیشگیری تا غربالگری، تشخیص زودهنگام، حمایت از درمان، مراقبتهای روانی، بازتوانی، هماهنگی خدمات و مراقبتهای تسکینی، نقش محوری ایفا میکنند.
وی افزود: رهبران کشورها باید با تدوین برنامههای تأمین نیروی پرستاری، ایجاد شرایط کاری ایمن، آموزش مستمر و تقویت نقشهای رهبری پرستاران، زمینه تحول نظام سلامت و بهبود پیامدهای درمان سرطان را فراهم کنند.
پرستاران متخصص سرطان؛ ضامن کیفیت و ایمنی مراقبت
در این بیانیه همچنین بر ضرورت توسعه پرستاری تخصصی سرطان تأکید شده است. با توجه به پیشرفت سریع روشهای تشخیصی، درمانهای نوین، رادیوتراپی، فناوریهای دیجیتال و مراقبتهای حمایتی، وجود پرستاران متخصص بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.
لنا شارپ، رئیس انجمن بینالمللی پرستاران مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان، در این باره گفت: پرستاران متخصص سرطان، پیشرفتهای علمی را به مراقبتی ایمن، مؤثر و انسانی برای بیماران تبدیل میکنند. دولتها باید در آموزش تخصصی، توسعه حرفهای مستمر، نقشهای پیشرفته پرستاری، خدمات پرستارمحور و حضور پرستاران در سیاستگذاریهای سرطان سرمایهگذاری کنند.
مراقبتهای تسکینی؛ بخش جداییناپذیر مراقبت از بیماران سرطان
بیانیه مشترک سه سازمان بینالمللی همچنین بر جایگاه اساسی مراقبتهای تسکینی در مسیر درمان بیماران مبتلا به سرطان، بهویژه کودکان، تأکید دارد. این خدمات شامل کنترل درد و علائم بیماری، حمایت روانی، اجتماعی و معنوی، توانبخشی، حمایت از خانواده و ارتقای کیفیت زندگی بیماران است.
جولیا داونینگ، مدیر اجرایی شبکه بینالمللی مراقبت تسکینی کودکان، با اشاره به تأثیر سرطان بر کودکان و خانوادههای آنان، خواستار گنجاندن مراقبتهای تسکینی کودکان، دسترسی به داروهای کنترل درد، حضور پرستاران آموزشدیده در تیمهای چندرشتهای و اجرای الگوهای خانوادهمحور در تمامی برنامههای ملی کنترل سرطان شد.
دعوت به اقدام فوری
در پایان این بیانیه، شورای بینالمللی پرستاران، انجمن بینالمللی پرستاران مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان و شبکه بینالمللی مراقبت تسکینی کودکان از دولتها، نظامهای سلامت، سازمانهای بینالمللی و شرکای توسعه خواستهاند با سرمایهگذاری فوری و پایدار در نیروی پرستاری و تیمهای چندرشتهای، امکان دسترسی عادلانه همه بیماران به خدمات باکیفیت سرطان، از جمله مراقبتهای تسکینی، را در سراسر جهان فراهم کنند.
این سه سازمان تأکید کردهاند آیندهای که جهان برای مقابله با سرطان انتخاب میکند، باید آیندهای باشد که در آن مراقبت به اندازه درمان ارزشمند تلقی شود؛ پرستاران و سایر کارکنان سلامت حمایت شوند و در راستای توانمندسازی آنها حرکت شود و همه کودکان و بزرگسالان، صرفنظر از محل زندگی یا توان مالی، به خدمات ایمن، مؤثر و باکیفیت دسترسی داشته باشند.
نظرات کاربران