خبرگزاری مهر، گروه استانها: عقربههای ساعت هنوز به ۱۰ صبح نرسیده است که میدانهای شهید بهشتی و قونقا آرامآرام زیر قدمهای عاشقانه مردمی جان میگیرد که مقصدشان یک نقطه مشترک است؛ مصلای اعظم امام خمینی (ره) تبریز. زن و مرد، پیر و جوان، کودک و نوجوان، هر کدام با پرچمی در دست، سربندی بر پیشانی یا تصویری از قاید شهید امت، خود را برای آغاز راهپیمایی جاماندگان اربعین آماده میکنند؛ راهپیماییای که اگرچه کیلومترها با مسیر نجف تا کربلا فاصله دارد، اما از همان جنس دلدادگی و وفاداری است.
با طنین نخستین نوای «لبیک یا حسین (ع)» و حرکت دستههای عزاداری، سیل جمعیت از دو مسیر به راه میافتد. قدمها آرام است اما ارادهها استوار؛ گویی هر گام، پاسخی به ندای «هل من ناصر ینصرنی» است. در میان انبوه جمعیت، بیرقهای حسینی در کنار تصاویر قاید شهید امت، روایت دیگری از پیوند عاشورا با فرهنگ مقاومت را به نمایش گذاشتهاند.
قدمهایی که بوی کربلا میدهد
هرچه از میدانهای آغازین فاصله میگیریم، جمعیت فشردهتر میشود. صدای صلوات و نوحه در هم میآمیزد و اشک، بیاختیار بر گونه بسیاری از عزاداران جاری میشود. خانوادهها دست در دست هم مسیر را طی میکنند؛ کودکانی که پرچمهای کوچک یا حسین (ع) را در دست گرفتهاند، نوجوانانی که سربندهای سرخ بر پیشانی بستهاند و سالمندانی که با وجود کهولت سن، قدم به قدم خود را به مصلی میرسانند.
امسال، راهپیمایی جاماندگان اربعین در تبریز تنها روایت دلدادگی به سیدالشهدا (ع) نیست؛ این اجتماع باشکوه، رنگ و بوی تجدید عهد با قاید شهید امت نیز به خود گرفته است. تصاویر شهدا، پرچمهای مقاومت و شعارهای حماسی در کنار بیرقهای حسینی، فضای مسیر را به صحنهای از پیوند عاشورا و مقاومت تبدیل کرده است.
موکبهایی که میزبان دلدادگان حسین (ع) هستند
در طول مسیر، دهها موکب مردمی با شور و اخلاص از عزاداران پذیرایی میکنند. استکانهای چای داغ، شربتهای خنک، خرما، نان و پنیر، آش، عدسی و انواع نذورات، بیوقفه میان مردم توزیع میشود. نوجوانانی که پیشبند خدمت بر تن دارند، لیوانهای آب را میان جمعیت پخش میکنند و خادمان موکبها با روی گشاده از جاماندگان اربعین پذیرایی میکنند.
یکی از موکبداران که سالهاست در این مسیر خدمت میکند، میگوید اگر قسمت نشد زائر کربلا باشیم، خدمت به عزاداران امام حسین (ع) برای ما کمتر از زیارت نیست.
اربعین از نگاه نسل جوان
زهرا محمدی که همراه دوستانش در این راهپیمایی حضور یافته است، میگوید اربعین فقط یک پیادهروی نیست؛ یک مدرسه است که به نسل جوان میآموزد برای حقیقت، عدالت و آزادگی باید ایستاد. امروز هم آمدهایم تا بگوییم راه امام حسین (ع) و راه شهیدان ادامه دارد.
چند قدم آنسوتر، ریحانه اسدی، دانشآموز ۱۷ ساله، در حالی که پرچم یا حسین (ع) را بر دوش دارد، میگوید هر سال در این مراسم شرکت میکنم. وقتی این جمعیت را میبینم احساس میکنم همه اعضای یک خانواده هستیم؛ خانوادهای که محور آن عشق به امام حسین (ع) است.
کودکان؛ کوچکترین راویان بزرگترین حماسه
در میان جمعیت، فاطمه احمدی دست پسر هشتسالهاش محمدحسین را گرفته و همراه دیگر عزاداران قدم برمیدارد. محمدحسین که پرچم کوچکی در دست دارد، میگوید دوست دارم وقتی بزرگ شدم تا کربلا پیاده بروم. امروز هم آمدهام بگویم امام حسین (ع) را خیلی دوست دارم.
مادرش نیز میگوید فرزندانمان باید از کودکی با فرهنگ عاشورا، ایثار و مقاومت آشنا شوند و چنین مراسمی بهترین فرصت برای انتقال این فرهنگ به نسل آینده است.
معلولیت مانع عاشقی نیست
در بخش دیگری از مسیر، سعید مرادی که با ویلچر در راهپیمایی شرکت کرده است، میگوید معلولیت مانع عاشقی نیست. شاید نتوانستم مسیر نجف تا کربلا را طی کنم، اما همین چند کیلومتر برای من ارزش همان مسیر را دارد. مهم این است که دل در مسیر کاروان حسین (ع) باشد.
حسن اکبری، جانباز دوران دفاع مقدس که با عصا در مراسم حضور یافته است نیز معتقد است راه اربعین، ادامه همان راهی است که امام حسین (ع) برای احیای حق آغاز کرد. امروز خونخواهی سیدالشهدا یعنی ایستادن در برابر ظلم و دفاع از حقیقت و ما آمدهایم تا بگوییم پرچم این مسیر هرگز بر زمین نخواهد ماند.
از عاشورا تا مقاومت؛ یک مسیر، یک آرمان
در میان شعارهای مردم، بارها نام قاید شهید امت نیز شنیده میشود. بسیاری از شرکتکنندگان، استمرار راه مقاومت را در امتداد فرهنگ عاشورا میدانند و معتقدند همانگونه که خون سیدالشهدا (ع) ضامن ماندگاری اسلام شد، خون شهیدان مقاومت نیز چراغ راه آزادگان جهان خواهد بود.
پایان مسیر؛ آغاز یک عهد دوباره
با نزدیک شدن به مصلای اعظم امام خمینی (ره)، سیل جمعیت به اوج خود میرسد. صدای نوحهخوانی فضای مصلی را فرا گرفته و هزاران دست برای دعا به آسمان بلند شده است. پیرمردی تسبیح در دست دارد، نوجوانی پرچم مقاومت را بر دوش گرفته و خانوادهها در کنار یکدیگر، آخرین گامهای این مسیر عاشقی را برمیدارند.
راهپیمایی جاماندگان اربعین در تبریز، امسال نیز نشان داد که فاصله جغرافیایی، مانعی برای حضور در کاروان سیدالشهدا (ع) نیست. مردمی که شاید از زیارت حضوری کربلا بازمانده باشند، با گامهای استوار خود ثابت کردند عاشقی به امام حسین (ع) مرز نمیشناسد. آنان با حضور پرشور خود، ضمن تجدید بیعت با آرمانهای نهضت عاشورا و گرامیداشت یاد قاید شهید امت، بار دیگر بر تداوم راه ایثار، مقاومت، عدالتخواهی و آزادگی تأکید کردند؛ راهی که از کربلا آغاز شد و همچنان در گامهای ملت ایران امتداد دارد.
نظرات کاربران