به گزارش خبرگزاری مهر، در دنیای ورزشهای کمتر شناختهشده اما پرهیجان سپک تاکرا نام ملیحه شاهوردی بهعنوان یکی از چهرههای ماندگار در ایران و جهان مطرح است؛ زنی که بیش از ٢٠ سال از عمر حرفهای خود را وقف داوری این رشته کرده و امروز در حالی که در بالاترین سطح بینالمللی فعالیت دارد، با چالشهایی در داخل کشور مواجه شده است.
شاهوردی که بهعنوان اولین داور بینالمللی زن ایران در کمیته داوران فدراسیون جهانی سپک تاکرا شناخته میشود، سالهاست در معتبرترین رقابتهای جهانی حضور داشته و حتی در تیم داوری دیدارهای فینال مسابقات بین المللی حضور داشت.
نام او اکنون در ساختار رسمی فدراسیون جهانی سپکتاکرا نیز ثبت شده و بهعنوان عضو کمیته داوران فعالیت میکند؛ جایگاهی که نشان از اعتبار و اعتماد جهانی به توانمندیهای او دارد.
او در تمام دورههای فعالیت انجمن سپکتاکرای ایران ریاست کمیته داوران را برعهده داشته و نقشی کلیدی در توسعه این رشته در کشور ایفا کرده است. با این حال با تغییرات مدیریتی اخیر و حضور افرادی چون کمال زارع و مریم عزیزاله، جایگاه او بدون پشتوانه تخصصی لازم از وی گرفته شده و به افرادی سپرده شده که سابقهای در این رشته ندارند.
این در حالی است که شاهوردی همچنان در سطح بینالمللی فعال است. او اخیراً برای قضاوت در جام جهانی ۲۰۲۶ به کوالالامپور مالزی دعوت شده که نشان میدهد جایگاه او در جهان نهتنها حفظ شده، بلکه همچنان رو به رشد است.
با وجود این موفقیتها، نکته قابل تأمل، عدم حمایت نهادهای داخلی از چنین سرمایهای است. بنا بر اطلاعات نزدیکان به این رشته در اعزامها و حضورهای اخیر، هیچگونه پشتیبانی از سوی انجمن یا مسئولان ورزشی صورت نگرفته است؛ موضوعی که موجب ناراحتی این داور باسابقه شده، بهویژه در شرایطی که تیم ملی ایران نیز با نتایج ضعیفی مواجه بوده است.
ملیحه شاهوردی فراتر از یک داور، نمادی از توانمندی زنان ایرانی در عرصههای بینالمللی است؛ زنی که سالها با پرچم ایران در میادین جهانی ایستاده و اعتبار کسب کرده است.
پیش از این نمونه این رفتار با یلدا قاسمی نایب رئیس سابق انجمن و عضو کمیته بانوان فدراسیون آسیایی مشاهده شد که با انتصاب سرپرست جدید انجمن به راحتی و بعد از ٢٠ سال کنار گذاشته شد و مریم عزیزالله بدون داشتن کمترین تجربه ای در سپک تاکرا جای او را گرفت.
امروز، حمایت از چنین چهرههایی نهتنها یک وظیفه، بلکه یک ضرورت برای حفظ جایگاه ایران در عرصههای جهانی ورزش به شمار میرود. بیتوجهی به سرمایههای انسانی، بهویژه در حوزهای تخصصی مانند سپک تاکرا، میتواند هزینههای جبرانناپذیری برای آینده این رشته در کشور به همراه داشته باشد. شاید زمان آن رسیده باشد که نگاهها از اختلافات مدیریتی عبور کرده و به سمت حفظ و حمایت از شایستگیها معطوف شود.
نظرات کاربران