به گزارش خبرنگار مهر، گروه C رقابتهای جام جهانی فوتبال با ترکیبی جذاب و متفاوت شکل گرفته است؛ گروهی که در آن چند نسل، چند سبک فوتبال و چند تاریخ متفاوت کنار هم قرار گرفتهاند و همین موضوع آن را به یکی از گروههای تماشایی این دوره تبدیل کرده است.
در این گروه، تیم ملی فوتبال برزیل به عنوان پرافتخارترین تیم تاریخ جام جهانی با ۵ عنوان قهرمانی حضور دارد؛ تیمی که همواره از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب میشود و با ستارگان بزرگ و سبک هجومی همیشگیاش وارد این رقابتها شده تا بار دیگر برای فتح جام تلاش کند.
در کنار آن، تیم ملی هائیتی قرار دارد؛ تیمی که پس از حدود نیم قرن موفق شده بار دیگر جواز حضور در جام جهانی را به دست آورد و بازگشتی تاریخی به بزرگترین صحنه فوتبال جهان داشته است. حضور این تیم یکی از داستانهای ویژه این دوره محسوب میشود.
از سوی دیگر، تیم ملی اسکاتلند نیز در این گروه حضور دارد؛ تیمی که با انگیزهای بالا وارد مسابقات شده و امیدوار است بتواند در میان قدرتهای بزرگ گروه، دست به شگفتی بزند و یکی از غافلگیریهای این مرحله لقب بگیرد.
در نهایت، تیم ملی مراکش نیز چهارمین عضو این گروه است؛ تیمی که در سالهای اخیر پیشرفت چشمگیری داشته و توانسته خود را به عنوان یکی از تیمهای قدرتمند و مدعی در فوتبال جهان مطرح کند. مراکش حالا با اتکا به نسل جدید بازیکنانش به دنبال ادامه این روند و تثبیت جایگاه خود در سطح اول فوتبال دنیاست.
به این ترتیب، گروه C ترکیبی از تجربه، بازگشت تاریخی، انگیزه شگفتیسازی و تیمهای در حال اوجگیری است که میتواند یکی از غیرقابل پیشبینیترین گروههای جام جهانی باشد.
برزیل؛ سلسائو در تکاپوی ششمین قهرمانی
تیم ملی فوتبال برزیل که با نام «سلسائو» شناخته میشود از سال ۱۹۱۶ عضو کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) و از سال ۱۹۲۳ عضو رسمی فیفا است.
برزیل با کسب ۵ عنوان قهرمانی در جامهای جهانی ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ پرافتخارترین تیم تاریخ این رقابتها محسوب میشود. این تیم همچنین تنها کشوری است که در تمام دورههای جام جهانی بدون غیبت حضور داشته و رکوردهای متعددی از جمله بیشترین برد (۷۶ پیروزی در ۱۱۴ بازی)، تفاضل گل ۱۲۹ و ۱۹ شکست را در کارنامه دارد.
سلسائو تنها تیمی است که در چهار قاره مختلف قهرمان جام جهانی شده است؛ اروپا (۱۹۵۸)، آمریکای جنوبی (۱۹۶۲)، آمریکای شمالی (۱۹۷۰ و ۱۹۹۴) و آسیا (۲۰۰۲). این تیم همچنین ۴ بار قهرمان جام کنفدراسیونها شده و در کنار فرانسه تنها کشوری است که در تمامی ردههای فیفا (سنی و بزرگسالان) عنوان قهرمانی را کسب کرده است.
دوران طلایی و نسلهای تاریخی
برزیل در طول تاریخ فوتبال خود ستارگان بزرگی همچون پله، رونالدو نازاریو، رونالدینیو، روبرتو کارلوس، ریوالدو، کاکا و نیمار را به فوتبال جهان معرفی کرده است.
نسل ۱۹۷۰ این تیم که با حضور پله، جرزینیو، توستائو و کارلوس آلبرتو شکل گرفت، از سوی بسیاری از کارشناسان به عنوان بهترین تیم تاریخ فوتبال جهان شناخته میشود.
نخستین بازی غیررسمی تیم ملی برزیل در سال ۱۹۱۴ مقابل اکستر سیتی برگزار شد که با پیروزی ۲–۰ به پایان رسید. در سالهای ابتدایی، نتایج این تیم نوسان زیادی داشت، اما قهرمانی در مسابقات آمریکای جنوبی ۱۹۱۹ و ۱۹۲۲ نخستین موفقیتهای مهم سلسائو را رقم زد.
نخستین حضور در جام جهانی و شکست ماراکانا
برزیل در نخستین جام جهانی ۱۹۳۰ حاضر شد، اما موفقیتی کسب نکرد. این تیم در سال ۱۹۵۰ میزبان جام جهانی بود و در دیدار نهایی معروف به «ماراکانازو» مقابل اروگوئه شکست خورد؛ رخدادی که یکی از تلخترین لحظات تاریخ فوتبال این کشور محسوب میشود.
ظهور پله و عصر طلایی اول (۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰)
با ورود نسل جدید و ظهور پله، برزیل در سال ۱۹۵۸ نخستین قهرمانی جهان را کسب کرد و در ادامه در سالهای ۱۹۶۲ و ۱۹۷۰ دو بار دیگر جام را بالای سر برد. قهرمانی ۱۹۷۰ در مکزیک با تیمی متشکل از ستارگان بزرگ، نقطه اوج فوتبال این کشور لقب گرفت. پس از دوران طلایی، برزیل با وجود حضور ستارگان متعدد، نتایج پایداری در جامهای جهانی نداشت و در مقاطعی مانند جام ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ با شکستهای حساس از رقابتها حذف شد. با این حال قهرمانی در کوپا آمریکا ۱۹۸۹ بخشی از ناکامیها را جبران کرد.
بازگشت به قله (۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲)
برزیل در جام جهانی ۱۹۹۴ با نسل جدید شامل روماریو و ببتو قهرمان شد. در سال ۱۹۹۸ نایب قهرمان و در ۲۰۰۲ با نسل «سه R» شامل رونالدو، ریوالدو و رونالدینیو برای پنجمین بار قهرمان جهان شد.
در دو دهه اخیر، برزیل با وجود قهرمانی در رقابتهایی مانند کوپا آمریکا و جام کنفدراسیونها، در جامهای جهانی نتوانسته به قهرمانی برسد. این تیم در سالهای ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ با وجود صعود به مراحل حذفی، از رسیدن به فینال بازماند.
هویت و لباس سلسائو
لباس زرد و آبی فعلی برزیل پس از شکست در جام جهانی ۱۹۵۰ طراحی شد و از سال ۱۹۵۴ به عنوان نماد رسمی این تیم مورد استفاده قرار گرفت. طراحی آن برگرفته از رنگهای پرچم برزیل است و به یکی از شناختهشدهترین پیراهنهای ورزشی جهان تبدیل شده است.
جمعبندی افتخارات
* ۵ قهرمانی جام جهانی
* ۲ نایب قهرمانی
* ۲ مقام سوم
* ۲ مقام چهارم
برزیل همچنان به عنوان یکی از قدرتهای اصلی فوتبال جهان شناخته میشود؛ تیمی با تاریخچهای مملو از افتخار، ستارههای بزرگ و جایگاهی تثبیتشده در تاریخ ورزش جهان.
کارلو آنچلوتی مربی نام آشنا برای هدایت برزیل
در تاریخ ۱۲ مه ۲۰۲۵، کنفدراسیون فوتبال برزیل، کارلو آنچلوتی را به عنوان سرمربی جدید تیم ملی فوتبال برزیل منصوب کرد. طبق این قرارداد، آنچلوتی سالانه ۱۰ میلیون یورو حقوق دریافت میکند و در صورت قهرمانی در جام جهانی، ۵ میلیون یورو پاداش نیز خواهد گرفت.
او یک قرارداد یکساله امضا کرد و به طور رسمی از ۲۶ مه کار خود را آغاز کرد. تیم ملی برزیل، نخستین تجربه آنچلوتی در سطح سرمربیگری یک تیم ملی محسوب میشود؛ هرچند او پیشتر در جام جهانی ۱۹۹۴ به عنوان دستیار آریگو ساکی در کادر فنی تیم ملی ایتالیا حضور داشت.
آنچلوتی در ۲۶ مه نخستین فهرست ۲۵ نفره خود را برای دیدارهای انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل اکوادور و پاراگوئه اعلام کرد.
او اولین بازی خود را در ۵ ژوئن با تساوی بدون گل مقابل اکوادور پشت سر گذاشت و نخستین پیروزیاش را نیز در ۱۰ ژوئن برابر پاراگوئه به دست آورد؛ دیداری که با این برد، صعود برزیل به رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ قطعی شد.
افتخارات مربیگری کارلو آنچلوتی
یوونتوس
جام اینترتوتو یوفا: ۱۹۹۹
آ. ث. میلان
سری آ: ۲۰۰۳–۲۰۰۴
جام حذفی ایتالیا (کوپا ایتالیا) : ۲۰۰۲–۲۰۰۳
سوپرجام ایتالیا: ۲۰۰۴
لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۰۲–۲۰۰۳، ۲۰۰۶–۲۰۰۷ (نایبقهرمان: ۲۰۰۴–۲۰۰۵)
سوپرجام اروپا: ۲۰۰۳، ۲۰۰۷
جام باشگاههای جهان: ۲۰۰۷
چلسی
لیگ برتر انگلیس: ۲۰۰۹–۲۰۱۰
جام حذفی انگلیس (FA Cup): ۲۰۰۹–۲۰۱۰
جام خیریه (Community Shield): ۲۰۰۹
پاریسنژرمن
لوشامپیونه فرانسه: ۲۰۱۲–۲۰۱۳
رئال مادرید
لالیگا: ۲۰۲۱–۲۰۲۲، ۲۰۲۳–۲۰۲۴
کوپا دلری: ۲۰۱۳–۲۰۱۴، ۲۰۲۲–۲۰۲۳
سوپرجام اسپانیا: ۲۰۲۱–۲۰۲۲، ۲۰۲۳–۲۰۲۴
لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۱۳–۲۰۱۴، ۲۰۲۱–۲۰۲۲، ۲۰۲۳–۲۰۲۴
سوپرجام اروپا: ۲۰۱۴، ۲۰۲۲، ۲۰۲۴
جام باشگاههای جهان: ۲۰۱۴، ۲۰۲۲
جام بینقارهای فیفا: ۲۰۲۴
بایرن مونیخ
بوندسلیگا: ۲۰۱۶–۲۰۱۷
سوپرجام آلمان (DFL-Supercup): ۲۰۱۶، ۲۰۱۷
جوایز فردی
بهترین مربی سال فیفا (The Best): ۲۰۲۴
جایزه یوهان کرایف (بهترین مربی) : ۲۰۲۴
بهترین مربی سال World Soccer: ۲۰۰۳
مربی سال سری آ: ۲۰۰۱، ۲۰۰۴
پَنچینا دُرو (نیمکت طلایی ایتالیا) : ۲۰۰۲–۰۳، ۲۰۰۳–۰۴
مربی سال لیگ ۱ فرانسه: ۲۰۱۲–۱۳ (مشترک)
بهترین مربی باشگاهی جهان از سمت (IFFHS) ۲۰۰۷، ۲۰۱۴، ۲۰۲۲، ۲۰۲۴
بهترین مربی سال یوفا: ۲۰۲۱–۲۲
بهترین مربی سال گلوب ساکر: ۲۰۱۴، ۲۰۲۲
مربی سال اونزه دور: ۲۰۲۱–۲۲
مربی ماه لیگ برتر انگلیس: نوامبر ۲۰۰۹، آگوست ۲۰۱۰، مارس ۲۰۱۱، آوریل ۲۰۱۱، سپتامبر ۲۰۲۰
مربی ماه لالیگا: اکتبر ۲۰۱۴، آوریل ۲۰۱۵، آگوست ۲۰۲۳، آوریل ۲۰۲۴
جایزه بهترین چهره رسانهای فوتبال (گلوب ساکر) : ۲۰۱۴
جایزه انزو بیرزوت: ۲۰۱۴
نایبقهرمان بهترین مربی سال فیفا: ۲۰۱۴
تروفئو میگل مونیوز: ۲۰۱۴–۱۵ (مشترک)، ۲۰۲۱–۲۲
تالار افتخارات آ. اس. رم: ۲۰۱۴
تالار افتخارات فوتبال ایتالیا: ۲۰۱۵
تالار افتخارات آ. ث. میلان
جایزه مربی سال ۲۰۲۵ از سمت (Troféu Mesa Redonda)
بهترین بازیکنان
در تیم ملی فوتبال برزیل به ندرت میتوان بازیکنی را یافت که در لیگ داخلی این کشور بازی کند و در عین حال چهرهای ناشناخته باشد؛ چرا که اغلب بازیکنان حاضر در فهرست سلسائو، نامهایی شناختهشده در سطح فوتبال جهان هستند.
در همین راستا، بیشتر نفرات دعوتشده به تیم ملی برزیل برای اهالی فوتبال کاملاً آشنا بوده و سابقه بازی در سطح اول فوتبال باشگاهی را در کارنامه خود دارند.
در فهرست ابتدایی کارلو آنچلوتی برای جام جهانی ۲۰۲۶ نیز نامهای مطرحی به چشم میخورد که در رأس آنها نیمار جونیور قرار دارد؛ ستارهای که گفته میشود این دوره از رقابتها میتواند آخرین حضور او در جام جهانی باشد و به عنوان رهبر و سوپراستار اصلی تیم ملی برزیل شناخته میشود.
همچنین تیم ملی فوتبال برزیل در رنکینگ فیفا در جایگاه ششم قرار دارد.
مراکش؛ قهرمان آفریقا به دنبال کسب افتخار
تیم ملی فوتبال مراکش تیم ملی فوتبال مراکش که با لقب «شیرهای اطلس» شناخته میشود، نماینده رسمی این کشور در فوتبال مردان است و زیر نظر فدراسیون فوتبال مراکش فدراسیون سلطنتی فوتبال مراکش فعالیت میکند. این تیم از سال ۱۹۵۹ عضو کنفدراسیون فوتبال آفریقا و از سال ۱۹۶۰ عضو فیفا است و بازیهای خانگی خود را عمدتاً در ورزشگاه پرنس مولای عبدالله در رباط برگزار میکند و تمریناتش در مجموعه فوتبال محمد ششم در سلا انجام میشود.
مراکش یکی از موفقترین تیمهای آفریقایی به شمار میرود؛ با ۵ عنوان قهرمانی قارهای (از جمله قهرمانیهای ۱۹۷۶ و ۲۰۲۵ در جام ملتهای آفریقا) و همچنین قهرمانی در رقابتهای قهرمانی ملتهای آفریقا در سالهای ۲۰۱۸، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴. این تیم تاکنون ۷ بار به جام جهانی صعود کرده است.
نقطه تاریخی فوتبال مراکش به جام جهانی ۱۹۸۶ بازمیگردد؛ جایی که این تیم برای نخستینبار بهعنوان یک تیم آفریقایی از مرحله گروهی صعود کرد. اوج تاریخسازی مراکش اما در جام جهانی ۲۰۲۲ رقم خورد؛ زمانی که این تیم بهعنوان اولین تیم آفریقایی و عربی به مرحله نیمهنهایی رسید و در نهایت مقام چهارم جهان را کسب کرد. در سال ۲۰۲۵ نیز مراکش با ۱۹ پیروزی متوالی، رکورد جهانی بیشترین برد پیاپی در فوتبال ملی را ثبت کرد.
در ردهبندی فیفا، مراکش در دورههای مختلف در میان ۱۰ تیم برتر جهان قرار گرفته و در سال ۲۰۲۶ در رتبه هشتم دنیا ایستاده است؛ بهترین جایگاه یک تیم آفریقایی از زمان نیجریه در سال ۱۹۹۴.
تاریخچه شکلگیری و سالهای ابتدایی
تیم ملی مراکش در سال ۱۹۲۸ شکل گرفت و نخستین بازی خود را مقابل تیم دوم فرانسه انجام داد. پس از استقلال کشور و تشکیل فدراسیون در سال ۱۹۵۵، این تیم وارد رقابتهای رسمی شد و در سال ۱۹۵۷ نخستین حضور بینالمللی خود را در بازیهای عربی تجربه کرد.
در سال ۱۹۶۰، مراکش برای نخستینبار وارد مرحله انتخابی جام جهانی شد اما مقابل اسپانیا حذف شد. با این حال، خیلی زود با پیروزیهای مهم در رقابتهای عربی و برد مقابل تیمهایی مانند آلمان شرقی، خود را بهعنوان یک قدرت منطقهای مطرح کرد.
رشد و نخستین افتخار بزرگ
در دهه ۱۹۷۰، مراکش نخستین حضور جدی خود در جام جهانی را تجربه کرد و در سال ۱۹۷۰ نخستین امتیاز تاریخ فوتبال آفریقا در جام جهانی را بهدست آورد. نقطه اوج این دوره، قهرمانی تاریخی در جام ملتهای آفریقا ۱۹۷۶ بود؛ تنها قهرمانی بزرگ قارهای این کشور تا سالها بعد.
در دهه ۱۹۸۰، مراکش با صعود به جام جهانی ۱۹۸۶ تاریخساز شد و با صدرنشینی در گروهی شامل پرتغال، انگلستان و لهستان، به نخستین تیم آفریقایی تبدیل شد که به مرحله حذفی جام جهانی رسید.
در دهه ۱۹۹۰، مراکش دو بار در جام جهانی ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ شرکت کرد و با سبک بازی هجومی مورد تحسین قرار گرفت، هرچند موفق به عبور از مراحل پایانی نشد.
در دهه ۲۰۰۰، این تیم نایبقهرمان جام ملتهای آفریقا ۲۰۰۴ شد و در سال ۲۰۱۲ قهرمان جام عرب شد. همچنین در رقابتهای قهرمانی ملتهای آفریقا نوسان زیادی داشت.
بازگشت قدرت (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲)
در جام جهانی ۲۰۱۸، مراکش حضور داشت اما از مرحله گروهی حذف شد. نقطه عطف اصلی در جام جهانی ۲۰۲۲ رقم خورد؛ جایی که این تیم پس از صعود از گروهی سخت، اسپانیا را در ضربات پنالتی حذف کرد، پرتغال را شکست داد و به نیمهنهایی رسید؛ تاریخیترین دستاورد فوتبال آفریقا و جهان عرب.
افتخارات جدید (۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵)
مراکش در سالهای اخیر با قهرمانی در رقابتهای قهرمانی ملتهای آفریقا و همچنین قهرمانی در جام عرب ۲۰۲۵ (با تیم دوم ملی) قدرت خود را تثبیت کرد.
در جام ملتهای آفریقا ۲۰۲۵ که به میزبانی مراکش برگزار شد، این تیم به فینال رسید و مقابل سنگال قرار گرفت. مسابقه ابتدا با شکست مراکش پایان یافت، اما پس از بررسیهای انضباطی و تصمیم کمیته استیناف، نتیجه به دلیل تخلفات تیم سنگال ۳–۰ به سود مراکش ثبت شد و قهرمانی به این تیم رسید.
ورزشگاه اصلی مراکش، ورزشگاه پرنس مولای عبدالله در رباط است. همچنین ورزشگاههای مهم دیگر شامل ورزشگاه فاس، ورزشگاه مراکش و ورزشگاه ابن بطوطه در طنجه هستند.
محمد وهبی سرمربی تیم ملی مراکش
محمد وهبی محمد وهبی (متولد ۷ سپتامبر ۱۹۷۶) مربی فوتبال بلژیکی – مراکشی است که در حال حاضر هدایت تیم ملی فوتبال مراکش تیم ملی فوتبال مراکش و همچنین تیم ملی زیر ۲۳ سال مراکش را برعهده دارد.
او در ۲۱ سالگی وارد دنیای مربیگری شد و از سال ۱۹۹۷ فعالیت خود را در باشگاه مکابی بروکسل آغاز کرد. در این باشگاه، شش سال روی ردههای پایه کار کرد و تمرکز اصلیاش روی آموزش، توسعه فردی بازیکنان و تحلیل استعدادها بود.
او در محیطی چندفرهنگی فعالیت میکرد و همین موضوع باعث شد نگاه او بر پایه «آموزش و تربیت از طریق فوتبال» شکل بگیرد؛ نه صرفاً نتیجهگرایی.
در مارس ۲۰۲۲، فدراسیون فوتبال مراکش فدراسیون سلطنتی فوتبال مراکش او را به عنوان سرمربی تیم ملی زیر ۲۰ سال منصوب کرد.
او در تورنمنتهای مختلفی مانند جام عرب زیر ۲۰ سال و رقابتهای منطقهای آفریقای شمالی حضور داشت و در نهایت با قهرمانی در سال ۲۰۲۴، تیمش را به جام ملتهای آفریقا زیر ۲۰ سال ۲۰۲۵ رساند.
در جام ملتهای آفریقا زیر ۲۰ سال ۲۰۲۵ در مصر، مراکش به فینال رسید اما با شکست مقابل آفریقای جنوبی نایبقهرمان شد.
با این حال، در همان سال در جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۲۵ در شیلی، تیم وهبی عملکردی تاریخی ثبت کرد:
* پیروزی مقابل آمریکا در یکچهارم نهایی
* برد برابر فرانسه در نیمهنهایی در ضربات پنالتی
* پیروزی ۲ بر صفر مقابل آرژانتین در فینال
و در نهایت، مراکش برای نخستینبار قهرمان جام جهانی زیر ۲۰ سال شد. به دنبال این موفقیت، او در اکتبر ۲۰۲۵ نامزد جایزه بهترین مربی آفریقا شد.
تیم زیر ۲۳ سال و تیم ملی بزرگسالان
در دسامبر ۲۰۲۵ هدایت تیم زیر ۲۳ سال مراکش به او سپرده شد و در ۵ مارس ۲۰۲۶، به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان مراکش جانشین «ولید رکراکی» شد.
از افتخارات مهم او هم می توان به قهرمانی جام جهانی زیر ۲۰ سال: ۲۰۲۵ (با مراکش) نام برد.
بازیکنان تاثیر گذار
در ترکیب تیم ملی فوتبال مراکش تیم ملی فوتبال مراکش، جمعی از ستارهها و چهرههای تأثیرگذار فوتبال جهان حضور دارند؛ بازیکنانی که هرکدام در باشگاههای مطرح اروپایی و آسیایی نقش کلیدی ایفا میکنند و ستونهای اصلی این تیم به شمار میروند.
از جمله این نفرات میتوان به یاسین بونو دروازهبان تیم فوتبال الهلال عربستان اشاره کرد؛ همچنین اشرف حکیمی مدافع کناری پاریسنژرمن، یکی از مهمترین مهرههای دفاعی و هجومی مراکش محسوب میشود.
در خط میانی و هجومی نیز نام براهیم دیاز، هافبک–وینگر رئال مادرید به چشم میخورد که توانایی بالایی در خلق موقعیت و بازیسازی دارد.
در خط حمله، ایوب الکعبی مهاجم باشگاه المپیاکوس و سوفیان رحیمی مهاجم تیم العین امارات از مهرههای کلیدی و گلزن این تیم هستند که در رقابتهای بینالمللی نقش تعیینکنندهای دارند.
در بخش دفاعی نیز نصیر مزراوی مدافع تیم منچستریونایتد حضور دارد که با تواناییهای چندپستهای خود، یکی از عناصر مهم ساختار دفاعی مراکش به شمار میرود.
در مجموع، ترکیب مراکش تلفیقی از ستارههای حاضر در لیگهای معتبر اروپایی و بازیکنان تأثیرگذار بینالمللی است که این تیم را به یکی از مدعیان جدی در رقابتهای بزرگ تبدیل کرده است.
تیم ملی فوتبال مراکش در رنکینگ هشتم فیفا قرار دارد.
هائیتی و طلسمی که پس از نیم قرن شکست
تیم ملی فوتبال هائیتی که با نام «لِس گرنادیرز» نیز شناخته میشود، نماینده رسمی این کشور در رقابتهای بینالمللی است و تحت مدیریت فدراسیون فوتبال هائیتی فدراسیون فوتبال هائیتی فعالیت میکند. این فدراسیون از سال ۱۹۳۴ عضو فیفا و از ۱۹۶۱ از اعضای بنیانگذار کونکاکاف به شمار میرود و از ساختارهای قدیمی و ریشهدار فوتبال در منطقه کارائیب محسوب میشود.
تیم ملی هائیتی یکی از تیمهای باسابقه فوتبال در کارائیب است که در طول تاریخ خود افتخارات مهمی را در سطح منطقهای کسب کرده است که به شرح زیر است:
* قهرمان جام کونکاکاف در سال ۱۹۷۳
* قهرمان جام CCCF در سال ۱۹۵۷
* قهرمان جام کارائیب در سال ۲۰۰۷
* قهرمان جام CFU در سال ۱۹۷۹
همچنین هائیتی در تاریخ خود ۲ بار به جام جهانی صعود کرده است؛ نخستین بار در سال ۱۹۷۴ و بار دوم در سال ۲۰۲۶ که این موضوع، آن را به تنها تیم کارائیب با دو صعود به معتبرترین تورنمنت فوتبال جهان تبدیل کرده است.
آغاز فوتبال ملی هائیتی و سالهای نخست
نخستین بازی رسمی هائیتی در سال ۱۹۲۵ برابر جامائیکا برگزار شد که با شکست ۲ بر یک همراه بود. پس از پیوستن فدراسیون فوتبال این کشور به فیفا در سال ۱۹۳۳، هائیتی وارد رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۱۹۳۴ شد، اما مقابل کوبا شکست خورد.
در دهههای ۵۰ و ۶۰ میلادی، هائیتی با فراز و نشیبهای زیادی روبهرو بود. شکستهای سنگین برابر تیمهایی مانند مکزیک و آمریکا در مقدماتی جام جهانی ۱۹۵۴ و همچنین ناکامیهای متوالی در رقابتهای قارهای از جمله دورههای ابتدایی کونکاکاف از جمله این دوران است. با این حال، قهرمانی در جام CCCF سال ۱۹۵۷ با پیروزی پرگل ۶–۱ مقابل کوبا، نخستین نشانههای قدرت این تیم در منطقه بود.
در سال ۱۹۶۱ و با تشکیل کونکاکاف، هائیتی رسماً وارد ساختار جدید فوتبال قاره شد. در ادامه نیز در سال ۱۹۶۷ نخستین پیروزی رسمی خود را برابر ترینیداد و توباگو با نتیجه ۴ بر ۲ ثبت کرد.
صعود تاریخی به جام جهانی ۱۹۷۴ و نقطه عطف فوتبال هائیتی
دهه ۷۰ میلادی را باید مهمترین دوره تاریخ فوتبال هائیتی دانست. این تیم در مسیر انتخابی جام جهانی ۱۹۷۴ عملکردی درخشان داشت و در نهایت موفق شد برای نخستین بار به جام جهانی صعود کند.
در مرحله نهایی جام جهانی در آلمان غربی، هائیتی در گروهی دشوار با تیمهای ایتالیا، آرژانتین و لهستان همگروه شد. مهمترین لحظه تاریخ این تیم در دیدار مقابل ایتالیا رقم خورد؛ جایی که امانوئل سانون گل تاریخی هائیتی را وارد دروازه «دینو زوف» کرد و رکورد ۱۱۴۳ دقیقهای او بدون دریافت گل را شکست. هرچند هائیتی در نهایت ۳ بر یک شکست خورد، اما این گل در تاریخ فوتبال جهان ماندگار شد.
در ادامه، هائیتی مقابل لهستان با نتیجه ۷ بر صفر و برابر آرژانتین با نتیجه ۴ بر یک شکست خورد و از رقابتها حذف شد، اما همان حضور نخستین، نقطه عطفی تاریخی برای فوتبال این کشور محسوب میشود.
سالهای افت و بحران
پس از دهه طلایی، فوتبال هائیتی وارد دورهای از افت شد. عدم صعود به جامهای جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲ و همچنین مشکلات ساختاری و سیاسی، روند پیشرفت این تیم را متوقف کرد.
در دهههای بعد، بحرانهای سیاسی داخلی نیز تأثیر مستقیم بر فوتبال این کشور گذاشت و حتی باعث مهاجرت بسیاری از بازیکنان شد. در این دوران، بخش قابل توجهی از تیم ملی با بازیکنان مهاجر بهویژه در آمریکا و میامی بازسازی شد.
زلزله ۲۰۱۰؛ ضربه بزرگ به فوتبال هائیتی
زلزله ویرانگر سال ۲۰۱۰ یکی از تلخترین رویدادهای تاریخ این کشور بود که فوتبال هائیتی را نیز به شدت تحت تأثیر قرار داد. در این حادثه دستکم ۳۰ نفر از اعضای مرتبط با فوتبال از جمله بازیکنان، مربیان، داوران و کادرهای اداری جان خود را از دست دادند و دهها نفر دیگر نیز مفقود شدند. این اتفاق ضربهای سنگین به ساختار فوتبال کشور وارد کرد.
دوران بازسازی و نتایج قابل توجه
در سالهای بعد، هائیتی تلاش کرد با بازسازی تیم ملی دوباره به سطح رقابتهای منطقهای بازگردد. این تیم در سال ۲۰۱۳ در رقابتهای بینالمللی عملکردی قابل توجه داشت و مقابل تیمهایی مانند اسپانیا و ایتالیا نمایشهای قابل قبولی ارائه داد؛ از جمله شکست نزدیک ۲ بر یک مقابل اسپانیا و تساوی ۲ بر۲ برابر ایتالیا.
در جام طلایی ۲۰۱۹ نیز هائیتی یکی از بهترین عملکردهای تاریخ خود را ثبت کرد و تا مرحله یکچهارم نهایی پیش رفت؛ جایی که پس از بازگشت دراماتیک مقابل کانادا، در نهایت با گل دیرهنگام مقابل مکزیک حذف شد.
صعود دوباره به جام جهانی ۲۰۲۶
مهمترین اتفاق سالهای اخیر، صعود دوباره هائیتی به جام جهانی ۲۰۲۶ بود. این تیم در شرایطی دشوار و با میزبانی در زمینهای بیطرف به دلیل بحران سیاسی داخلی، موفق شد در مرحله نهایی مقدماتی کونکاکاف عملکردی موفق داشته باشد و در نهایت با صدرنشینی در گروه خود، پس از ۵۲ سال بار دیگر جواز حضور در جام جهانی را کسب کند.
سباستین مینیه سرمربی تیم ملی هائیتی
سباستین برنار هنری کلِمان مینیه (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۷۲) مربی فوتبال اهل فرانسه و بازیکن سابق است که در حال حاضر هدایت تیم ملی فوتبال هائیتی تیم ملی فوتبال هائیتی را بر عهده دارد.
مینیه فعالیت مربیگری خود را در سطح ملی با هدایت تیم ملی زیر ۲۰ سال جمهوری دموکراتیک کنگو آغاز کرد و موفق شد این تیم را برای نخستینبار به رقابتهای قارهای برساند. سپس در مارس ۲۰۱۷ بهعنوان سرمربی تیم ملی جمهوری کنگو منصوب شد، اما در مارس ۲۰۱۸ از این سمت جدا شد.
در ادامه، در ۳ مه ۲۰۱۸ هدایت تیم ملی کنیا را بر عهده گرفت و در همین دوره، کنیا برای نخستینبار نامزد جایزه «تیم ملی سال آفریقا» از سوی کنفدراسیون فوتبال آفریقا کنفدراسیون فوتبال آفریقا در سال ۲۰۱۸ شد. او در آگوست ۲۰۱۹ از این تیم جدا شد.
مینیه سپس در ۷ نوامبر ۲۰۱۹ سرمربی تیم ملی گینه استوایی شد اما این همکاری ادامهدار نبود و پایان یافت. بعد از آن هدایت باشگاه مارومو گالانتس را بر عهده گرفت، اما پیش از دیدار لیگ قهرمانان آفریقا مقابل آس ویتا کلاب، به دلیل نتایج ضعیف (۵ بازی بدون برد و تنها یک گل زده) و تنش با مدیر فنی باشگاه، هریس چوئو، از کار برکنار شد.
در ۲۸ فوریه ۲۰۲۲ بهعنوان دستیار سرمربی به کادر فنی تیم ملی کامرون و در کنار ریوبرت سانگ پیوست و تا فوریه ۲۰۲۴ در این سمت فعالیت داشت.
در ژوئن ۲۰۲۴ سرمربی تیم ملی هائیتی شد و مهمترین موفقیتش رساندن این تیم به جام جهانی ۲۰۲۶ بود. هائیتی با پیروزی ۲ بر صفر مقابل نیکاراگوئه در نوامبر ۲۰۲۵ برای دومینبار در تاریخ به جام جهانی رسید؛ آن هم در شرایطی که به دلیل بحرانهای داخلی، مینیه هرگز به خاک هائیتی سفر نکرد و هدایت تیم را از راه دور انجام داد.
بازیکن تاثیرگذار
در ترکیب تیم ملی فوتبال هائیتی تیم ملی فوتبال هائیتی اغلب بازیکنان نامهای شناختهشده و مطرح در سطح فوتبال بینالمللی کمتر دیده میشوند و این تیم بیشتر با ترکیبی کمتر ستارهمحور وارد رقابتها میشود. با این حال، در میان نفرات حاضر، داکنز نازون به عنوان مهمترین چهره و ستاره این تیم شناخته میشود؛ بازیکنی که به واسطه حضور در تیم فوتبال استقلال برای هواداران فوتبال در ایران نیز چهرهای آشنا به شمار میرود.
نازون در حال حاضر هم بازوبند کاپیتانی تیم ملی هائیتی را بر بازو دارد و هم عنوان بهترین گلزن تاریخ این تیم را در اختیار گرفته است؛ موضوعی که جایگاه او را بهعنوان مهره کلیدی و رهبر خط حمله کاملاً تثبیت کرده است. او اصلیترین امید هواداران هائیتی برای درخشش در رقابتهای پیشرو و رقم زدن نتایج قابل توجه برای این تیم محسوب میشود.
همچنین تیم ملی فوتبال هائیتی در رده هشتاد و سوم رنکینگ فیفا قرار دارد.
اسکاتلند و کار سخت برای شکستن یک طلسم
تیم ملی فوتبال اسکاتلند تیم ملی فوتبال اسکاتلند نماینده این کشور در فوتبال مردان است و زیر نظر اتحادیه فوتبال اسکاتلند اتحادیه فوتبال اسکاتلند فعالیت میکند. این تیم در سه رقابت مهم بینالمللی شامل جام جهانی فوتبال، لیگ ملتهای اروپا و جام ملتهای اروپا شرکت میکند. اسکاتلند به دلیل قرار داشتن در ساختار بریتانیا، عضو کمیته بینالمللی المپیک نیست و بازیکنان آن در المپیک تحت تیم بریتانیا رقابت میکنند؛ به همین دلیل تیم ملی اسکاتلند در بازیهای المپیک حضور ندارد. بیشتر دیدارهای خانگی این تیم در ورزشگاه ملی «همپدن پارک» برگزار میشود.
اسکاتلند به همراه انگلیس از قدیمیترین تیمهای ملی فوتبال جهان محسوب میشود و نخستین دیدار ملی تاریخ فوتبال در سال ۱۸۷۲ میان این دو تیم برگزار شد. رقابت سنتی و دیرینه اسکاتلند و انگلیس یکی از مهمترین تقابلهای فوتبال جهان بوده که بهصورت سالانه تا سال ۱۹۸۹ ادامه داشت و پس از آن تنها ۹ بار برگزار شده که آخرین آن در یک دیدار دوستانه در سپتامبر ۲۰۲۳ بوده است.
این تیم تاکنون ۹ بار به جام جهانی و ۴ بار به جام ملتهای اروپا صعود کرده، اما هرگز موفق به عبور از مرحله گروهی نشده است. با این حال، اسکاتلند در طول تاریخ خود نتایج قابل توجهی کسب کرده است؛ از جمله پیروزی ۳–۲ مقابل قهرمان جام جهانی ۱۹۶۶ یعنی انگلیس در ومبلی در سال ۱۹۶۷ و همچنین گل تاریخی آرچی گمیل در جام جهانی ۱۹۷۸ مقابل هلند که از آن به عنوان یکی از زیباترین گلهای تاریخ جام جهانی یاد میشود. همچنین در مرحله مقدماتی یورو ۲۰۰۸، اسکاتلند موفق شد تیم ملی فرانسه نایبقهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ را در هر دو دیدار رفت و برگشت با نتیجه یک بر صفر شکست دهد.
هواداران این تیم با نام «ارتش تارتان» شناخته میشوند و فدراسیون فوتبال اسکاتلند فهرست افتخاری برای بازیکنانی دارد که بیش از ۵۰ بازی ملی انجام دادهاند. در این میان، کنی دالگلیش با ۱۰۲ بازی ملی رکورددار بیشترین بازی برای تیم ملی اسکاتلند است و با ۳۰ گل زده، در کنار دنیس لاو عنوان بهترین گلزن تاریخ این تیم را نیز در اختیار دارد.
در بخش تاریخی، اسکاتلند در سه دوره نخست جام جهانی (۱۹۳۰، ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸) شرکت نکرد. دلیل این موضوع اختلاف فدراسیونهای بریتانیا از جمله اسکاتلند، انگلیس، ایرلند و ولز با فیفا بر سر پرداخت هزینههای بازیکنان در المپیک ۱۹۲۸ بود که در نهایت منجر به خروج موقت آنها از فیفا شد. فدراسیون اسکاتلند تا سال ۱۹۴۶ عضو دائم فیفا نشد و حتی در جام جهانی ۱۹۵۰ نیز با وجود کسب سهمیه، به دلیل نبود عنوان قهرمانی بریتانیا از حضور در رقابتها انصراف داد.
اسکاتلند پس از بازگشت به رقابتها تاکنون ۹ بار به مرحله نهایی جام جهانی رسیده و بین سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰ پنج دوره متوالی در این مسابقات حضور داشته است. با این حال، این تیم در هیچیک از ادوار جام جهانی موفق به صعود از مرحله گروهی نشده و از این حیث رکورددار بیشترین حضور بدون صعود در تاریخ جام جهانی محسوب میشود. همچنین در سه دوره (۱۹۷۴، ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲) تنها به دلیل تفاضل گل از صعود به مرحله بعد بازمانده است.
استیون کلارک سرمربی تیم ملی فوتبال اسکاتلند
استیون کلارک (متولد ۲۹ آگوست ۱۹۶۳) بازیکن سابق و مربی حرفهای فوتبال اهل اسکاتلند است که در حال حاضر هدایت تیم ملی اسکاتلند را بر عهده دارد.
در دوران هدایت تیم ملی اسکاتلند، او در نخستین دیدار رسمی خود در مرحله مقدماتی یورو ۲۰۲۰ مقابل قبرس به پیروزی رسید. هرچند تیمش در ادامه با چند شکست مقابل بلژیک و روسیه از صعود مستقیم بازماند، اما در نهایت از مسیر لیگ ملتها موفق شد با پیروزی در ضربات پنالتی برابر صربستان به یورو ۲۰۲۰ صعود کند. اسکاتلند در این رقابتها برابر انگلیس به تساوی رسید اما در نهایت در مرحله گروهی حذف شد.
در ادامه، اسکاتلند با هدایت کلارک در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ عملکردی موفق داشت و با قرار گرفتن در رده دوم گروه راهی پلیآف شد، هرچند در این مرحله مقابل اوکراین شکست خورد. او سپس با تیم ملی اسکاتلند قهرمان گروه خود در لیگ ملتها شد و به لیگ A صعود کرد.
در مسیر یورو ۲۰۲۴ نیز اسکاتلند تحت هدایت او با پنج پیروزی متوالی صعود زودهنگام به مسابقات را قطعی کرد، اما در مرحله نهایی موفق به عبور از گروه نشد. در ادامه تیم او دوباره به لیگ B سقوط کرد. با این حال، کلارک در ادامه رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶، با ثبت پیروزی تاریخی ۴ بر ۲ برابر دانمارک، اسکاتلند را پس از سال ۱۹۹۸ دوباره به جام جهانی رساند.
بازیکنان تاثیرگذار برای اسکاتلند
تیم ملی اسکاتلند نیز مشابه هائیتی در ترکیب خود ستارههای پرشمار و چهرههای جهانی چندانی در اختیار ندارد، اما همچنان از چند بازیکن شناختهشده و تأثیرگذار بهره میبرد؛ از جمله لیام کلی، دروازهبان تیم رنجرز، و اسکات مکتامینی، هافبک تیم ناپولی، که به عنوان مهمترین چهرههای این تیم در رقابتهای پیشرو مطرح هستند و نقش کلیدی در امیدهای اسکاتلند برای موفقیت ایفا میکنند.
لازم به ذکر است که تیم ملی فوتبال اسکاتلند در رنکینگ چهل و سوم فیفا قرار دارد.
برنامه زمانی دیدارهای گروه C جام جهانی ۲۰۲۶ به شرح زیر است:
یکشنبه ۲۴ خرداد
* برزیل – مراکش- ساعت: ۰۱:۳۰
* هائیتی – اسکاتلند- ساعت: ۰۴:۳۰
شنبه ۳۰ خرداد
* اسکاتلند – مراکش- ساعت: ۰۱:۳۰
* برزیل – هائیتی – ساعت: ۰۴:۳۰
پنج شنبه ۴ تیر
* اسکاتلند – برزیل – ساعت: ۰۱:۳۰
* مراکش – هائیتی- ساعت: ۰۱:۳۰
نظرات کاربران