خبرگزاری مهر، گروه استانها – کوروش دیباج: نخستین نشست حامیان دانشگاه هنر اصفهان، صبح پنجشنبه به میزبانی رئیس دانشگاه هنر اصفهان برگزار شد؛ نشستی که فراتر از یک گردهمایی نمادین، به بستری برای طرح ایدههای راهبردی در حوزه حمایت از هنر، اقتصاد فرهنگ، آموزش عالی و دیپلماسی فرهنگی تبدیل شد. این نشست با حضور مدیران دانشگاهی، خیران فرهنگی، هنرمندان، فعالان اقتصادی، مدیران شهری و نمایندگان دولت، نقطه آغازی برای همافزایی میان دانشگاه، جامعه هنری و بخش خصوصی در مسیر احیای جایگاه جهانی هنر اصفهان بود.
بنیاد حامیان دانشگاه هنر؛ پاسخ نهادی به محدودیتهای بودجهای آموزش عالی
مهدی کرباسیان، عضو هیات امنا و رئیس هیاتمدیره بنیاد حامیان دانشگاه اصفهان، در ابتدای این نشست با اشاره به شرایط دشوار مالی دانشگاههای دولتی اظهار کرد: در سالهای اخیر، به دلیل مشکلات اقتصادی کشور، بودجه دانشگاهها بهطور جدی محدود شده و این موضوع فشار سنگینی بر آموزش عالی وارد کرده است. دانشگاههای دولتی وابستگی مستقیم به بودجه ملی دارند و طبیعی است که در چنین شرایطی با کمبود منابع مواجه شوند.
وی با بیان اینکه ایده تشکیل بنیاد حامیان دانشگاه هنر اصفهان با الگوبرداری از تجربه دانشگاههای بزرگ کشور شکل گرفته است، افزود: دانشگاههایی مانند دانشگاه تهران، دانشگاه شریف، دانشگاه امیرکبیر و برخی دانشگاههای بزرگ دیگر سالها پیش بنیادهای حامیان خود را تشکیل دادهاند و امروز نتایج آن را میبینند. دانشگاه هنر اصفهان نیز حدود یک دهه پیش این مسیر را آغاز کرده و اکنون در آستانه ورود به مرحلهای جدیتر از فعالیت قرار دارد.
کرباسیان با تأکید بر جایگاه جهانی هنر اصفهان تصریح کرد: اصفهان در جهان بهعنوان یکی از شهرهای اصلی هنر شناخته میشود. این یک واقعیت انکارناپذیر است. حتی در تجربههای شخصی بنده در محافل بینالمللی، مشاهده کردهام که هنر اصفهان تا چه اندازه برای مردم دنیا شناختهشده و جذاب است. این برند جهانی، سرمایهای بزرگ برای دانشگاه هنر اصفهان محسوب میشود و شایسته حمایت جدی است.
وی ادامه داد: دانشگاه هنر اصفهان دارای هنرمندان و دانشجویان بسیار ارزشمندی است، اما این ظرفیت بدون ابزار، تجهیزات و زیرساخت مناسب نمیتواند به شکوفایی کامل برسد. دانشجوی هنر به ابزار تخصصی نیاز دارد؛ به کارگاه، امکانات و فضاهای آموزشی مجهز نیاز دارد. بنیاد حامیان میتواند در حوزههای عمرانی، تجهیزاتی، پژوهشی و حمایتی نقشآفرینی مؤثری داشته باشد.
پیشنهاد تأسیس صندوق نیکوکاری هنری در بازار سرمایه
رئیس هیاتمدیره بنیاد حامیان دانشگاه اصفهان با اشاره به راهکارهای نوین تأمین مالی اظهار کرد: یکی از پیشنهادهای جدی، تأسیس صندوق نیکوکاری در بستر بازار سرمایه است. این صندوق میتواند با مشارکت خیران و سرمایهگذاران شکل بگیرد و سود حاصل از فعالیت آن، بهصورت هدفمند در مسیر حمایت از هنر، هنرمندان و دانشگاه هنر هزینه شود.
وی افزود: چنین صندوقی علاوه بر ایجاد شفافیت، اعتماد بخش خصوصی را نیز جلب میکند و میتواند به یک الگوی پایدار برای حمایت از هنر تبدیل شود. خوشبختانه ظرفیتهای اقتصادی اصفهان و همراهی فعالان بخش خصوصی این امکان را فراهم کرده است و بنیاد حامیان میتواند نقش هماهنگکننده این جریان را ایفا کند.
هنر؛ مسیر خودآگاهی جامعه و بنیان تمدن ایرانی
رسول رکنیزاده، سرپرست دانشگاه اصفهان، در ادامه این نشست با نگاهی فلسفی و تمدنی به مقوله هنر اظهار کرد: هنر یکی از جلوههای اصلی خودآگاهی اجتماعی است. جامعهای که به خودآگاهی میرسد، این آگاهی را در عرصه هنر متجلی میکند. هنر وامگرفته از جایی نیست، بلکه ریشه در فرهنگ، سنتها و پیشینه تاریخی هر جامعه دارد.
وی با اشاره به تفاوت هنر با علوم پایه افزود: در علوم تجربی، تفاوتی میان فیزیک ایرانی و فیزیک اروپایی وجود ندارد، اما وقتی از معماری ایرانی یا موسیقی ایرانی سخن میگوییم، با مفهومی عمیق از اصالت و هویت مواجه هستیم. این تمایز، حاصل تاریخ و فرهنگ یک ملت است.
رکنیزاده تصریح کرد: اگر ایران بخواهد به خودآگاهی واقعی دست یابد، راهی جز ارتقای هنر و بهرهبرداری از ظرفیتهای هنری در سایر عرصهها ندارد. امید ما این است که فناوریها و دانشهای نوظهور در بستر فرهنگ و هنر ایرانی شکل بگیرند، نه بهعنوان تقلید یا دنبالهروی، بلکه بهعنوان جریان خلاق و مستقل.
دانشگاه هنر اصفهان؛ فراتر از توسعه کالبدی
سرپرست دانشگاه اصفهان با اشاره به نقش دانشگاهها در سیاستگذاری آموزش عالی اظهار کرد: کارگروه مدیریت آموزش عالی استانی با هدف انتقال بخشی
از تصمیمسازیهای وزارت علوم به سطح استان تشکیل شده و دانشگاهها در قالب کنسرسیومهای مختلف، از جمله کنسرسیوم محیط زیست، در کنار یکدیگر فعالیت میکنند. دانشگاه هنر اصفهان همواره یکی از ارکان ثابت این همکاریها بوده است.
وی تأکید کرد: بنیاد حامیان دانشگاه هنر نباید نگاه خود را صرفاً به توسعه ساختمانها و زیرساختهای فیزیکی محدود کند. دانشگاه هنر قرار است طلایهدار یک جریان فکری و فرهنگی در اصفهان و حتی در سطح ملی باشد و این مسئولیت، افقی بسیار فراتر از توسعه کالبدی را میطلبد.
خیران فرهنگی و مسئولیت اجتماعی در قبال هنر
محمد حسین رضایی، خبر فرهنگی در سخنانی با ادای احترام به هنرمندان فقید اصفهان اظهار کرد: علاقه بنده به هنر و هنرمندان از مواجهه نزدیک با آثار هنری آغاز شد. مشاهده اثری که با نیت خالص و حتی با روزهداری هنرمند خلق شده بود، درک مرا از ارزش و تأثیر هنر عمیقتر کرد.
وی با اشاره به تجربه تشکیل مجمع خیرین دانشگاه هنر تهران افزود: پیشبرد چنین حرکتهایی نیازمند ساختار مشخص، هیات امنا و هیاتمدیره فعال است. هر فردی میتواند به اندازه توان خود، چه با سرمایه مالی، چه با نفوذ اجتماعی و چه با جایگاه حرفهای، در مسیر خدمت به هنر نقشآفرینی کند.
هنر اصفهان؛ مزیت راهبردی مغفولمانده توسعه
مسعود خراسانی، خیر فرهنگی و هنری، با تأکید بر جایگاه منحصربهفرد اصفهان اظهار کرد: مزیت اصلی اصفهان نه در صنعت و نه در کشاورزی، بلکه در هنر نهفته است. میدان نقش جهان، نماد عینی این مزیت تمدنی است. با این حال، در سالهای پس از انقلاب، به دلایل مختلف از جمله کاهش گردشگران خارجی و محدودیتهای اقتصادی، هنر فاخر کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
وی افزود: بنیاد حامیان دانشگاه هنر باید مأموریت خود را احیای جایگاه هنر اصفهان و ایجاد وفاق میان هنرمندان تعریف کند. حضور فعال در نمایشگاهها، سمپوزیومها و رویدادهای بینالمللی، لازمه بازگشت هنر اصفهان به صحنه جهانی است.
اقتصاد هنر؛ از حمایت خیریهای تا تجاریسازی هوشمند
محبوبه کاظمی دولابی، هنرمند و فعال فرهنگی و هنری، با نگاهی اقتصادی به هنر اظهار کرد: هنرهای اصیل و تمدنی ایران بزرگترین منبع غیرنفتی کشور هستند. با این حال، اقتصاد هنر بهدرستی تعریف نشده و فروش آثار، آخرین مرحله این زنجیره است.
وی افزود: بهتر است به جای استفاده صرف از واژه اقتصاد هنر، از مفهوم تجاریسازی هنر سخن بگوییم. این رویکرد میتواند برای سرمایهگذاران جذابتر باشد و زمینه ورود سرمایههای کلان به حوزه هنر را فراهم کند.
این فعال فرهنگی با اشاره به ظرفیت گردشگری هنری تصریح کرد: گردشگری هنری، برخلاف گردشگری فرهنگی، الزاماً وابسته به مکان نیست و میتوان آثار و نمایشگاهها را در سراسر جهان به نمایش گذاشت. ایجاد رشته تخصصی گردشگری هنری در دانشگاه هنر اصفهان میتواند هم به درآمدزایی دانشگاه و هم به برندسازی هنرمندان منجر شود.
رسانه تخصصی، گالری و حراج دانشگاه هنر
کاظمی دولابی بر ضرورت راهاندازی رسانه تخصصی دانشگاه هنر تأکید کرد و گفت: توسعه پایدار بدون رسانه امکانپذیر نیست. دانشگاه هنر نیازمند رسانهای تخصصی، چندزبانه و فعال در قالب چاپی، دیجیتال و پادکست است تا بتواند روایتگر هنر ایرانی در سطح ملی و بینالمللی باشد.
وی همچنین پیشنهاد تأسیس گالری تخصصی و حراج دانشگاه هنر اصفهان را مطرح کرد و افزود: گالری میتواند فضایی برای نمایش آثار هنرمندان باشد و حراج، بستری برای عرضه آثار خاص و شاخص با هدف ایجاد ارزش افزوده و بازگشت سرمایه.
پیوند دانشگاه، سرمایهگذاری و سیاستگذاری فرهنگی
مهدی علیخانی صدر، نماینده دولت در بخش سرمایهگذاری هنری، در این نشست با تأکید بر ضرورت سیاستگذاری منسجم در حوزه سرمایهگذاری هنر اظهار کرد: بدون تعریف مدلهای شفاف اقتصادی و حقوقی، امکان جذب سرمایهگذاران به حوزه هنر فراهم نخواهد شد.
وی افزود: دانشگاه هنر اصفهان میتواند بهعنوان بازوی فکری دولت، الگوهای نوین سرمایهگذاری هنری را طراحی و آزمایش کند و از این طریق، نقشآفرینی مؤثری در اقتصاد فرهنگ داشته باشد.
معماری، هویت شهری و آموزش آکادمیک هنر
علی مطیعیفر، معمار و مدرس دانشگاه، با اشاره به نقش معماری در هویت شهری اصفهان اظهار کرد: معماری، زبان گویای فرهنگ یک شهر است و دانشگاه هنر باید در بازخوانی و بازتولید این زبان نقش فعالتری ایفا کند.
وی بر ضرورت ارتباط میان آموزش آکادمیک و مسائل واقعی شهر تأکید کرد و افزود: پیوند دانشگاه با پروژههای واقعی شهری، میتواند هم به ارتقای کیفیت آموزش و هم به حل مسائل شهر کمک کند.
مدیریت شهری و حمایت نهادی از هنر
محمد نورصالحی، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان، نیز در این نشست با اشاره به مسئولیت مدیریت شهری در حمایت از هنر اظهار کرد: اصفهان بدون هنر، معنا ندارد و شورای شهر از هر طرحی که به تقویت زیرساختهای فرهنگی و هنری منجر شود، حمایت میکند.
وی افزود: همکاری میان دانشگاه هنر، شهرداری و شورای شهر میتواند به تعریف پروژههای مشترک فرهنگی و هنری با اثرگذاری اجتماعی گسترده منجر شود.
دیپلماسی فرهنگی و روایت جهانی هنر اصفهان
سید محمد امین امامی، رئیس گروه همکاریهای علمی بینالمللی و روابط عمومی دانشگاه هنر اصفهان، با تأکید بر اهمیت دیپلماسی فرهنگی اظهار کرد: دانشگاه هنر اصفهان باید روایتگر هنر ایرانی در سطح جهانی باشد و این امر بدون ارتباطات بینالمللی فعال و رسانه تخصصی چندزبانه ممکن نیست.
وی افزود: تولید محتوای حرفهای، مستندسازی و حضور در شبکههای علمی و هنری جهان، از الزامات جهانیشدن دانشگاه هنر است.
صنایع دستی، دانش استاد شاگردی و ثبت میراث ناملموس
عباس شیردل، قلمزن و رئیس پیشین اتحادیه صنایع دستی استان اصفهان، با اشاره به خطر گسست دانش سنتی اظهار کرد: بسیاری از ظرایف هنرهای سنتی در سینه استادان نهفته است و اگر این دانش بهصورت نظاممند به دانشگاه منتقل نشود، بخشی از میراث ناملموس ما از بین خواهد رفت.
وی بر احیای نظام استادـشاگردی در کنار آموزش دانشگاهی تأکید کرد.
مستندسازی و روایت هنرمندان برای آینده
سید محسن طباطباییپور، مستندساز و فعال فرهنگی، نیز در سخنانی اظهار کرد: مستندسازی زندگی، آثار و شیوه کار هنرمندان، یک ضرورت تاریخی است و دانشگاه هنر میتواند محور تولید مستندهای مرجع در حوزه هنر ایرانی باشد.
نظرات کاربران