به گزارش خبرگزاری مهر، با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال و داغ شدن تب خرید شب عید، بازار پوشاک زنانه شاهد رواج گسترده روسریها و شالهای توری، نازک و عملاً بیکارکرد است؛ پوششهایی که به گفته بسیاری از کارشناسان فرهنگی، نهتنها کمکی به حفظ چارچوبهای حجاب نمیکنند، بلکه عملاً فلسفه آن را به حاشیه میبرند.
بررسیهای میدانی از بازارهای بزرگ شهرهای مختلف نشان میدهد این نوع پوششها با تنوع بالا و قیمتهای جذاب و عملا پایین، به یکی از اصلیترین گزینههای فروشندگان برای شب عید تبدیل شدهاند؛ موضوعی است که باید نگران آن بود.
باید بگوییم اگر مسئولان دغدغه ساماندهی وضعیت حجاب در جامعه را دارند، اکنون و درست در آستانه نوروز، زمان توجه جدی به این پدیده است. چرا که الگوی پوشش شب عید، معمولاً در ماههای بعد نیز در جامعه تداوم پیدا میکند.
این موضوع، زنگ خطری جدی برای سیاستگذاران فرهنگی است. چراکه بازار، سلیقه عمومی را شکل میدهد و زمانی که کالای غالب، پوششی حداقلی و نمادین باشد، نمیتوان انتظار داشت الگوی حجاب در جامعه به سمت ثبات و قاعدهمندی حرکت کند.
برخی فعالان اجتماعی در صفحات شخصی خود میگویند: «وقتی در ویترینها و بازار، پوششی عرضه میشود که صرفاً نام روسری یا شال را یدک میکشد، نباید انتظار داشت حجاب بهصورت واقعی در جامعه نهادینه شود.» از همین رو، رها شدن بازار در این مقطع حساس، بهمعنای از دست دادن فرصت مدیریت فرهنگی است.
این در حالی است که تاکنون نظارت مشخص و روشنی بر عرضه این نوع پوشاک در بازار مشاهده نمیشود و تولیدکنندگان و فروشندگان، بدون چارچوب معین، به عرضه گسترده آن ادامه میدهند.
با وجود تأکیدهای مکرر بر اهمیت حجاب در اظهارنظرهای رسمی، نشانهای از نظارت مؤثر بر بازار پوشاک شب عید دیده نمیشود. نه چارچوب روشنی برای تولیدکنندگان اعلام شده و نه ضابطه مشخصی برای عرضه این نوع پوششها وجود دارد. این در حالی است که بسیاری از صاحبنظران تأکید دارند اگر قرار است وضعیت حجاب سامان پیدا کند، باید از مسیر اقناع، هدایت بازار و ارائه جایگزینهای جذاب و مناسب عبور کرد؛ نه با بیتوجهی به ویترینها و تمرکز صرف بر پیامدها.
شالها و روسریهای توری، شاید در نگاه اول یک «مد زودگذر» به نظر برسند، اما در واقع نشانهای از یک خلأ جدی در سیاستگذاری فرهنگی و مدیریت بازار پوشاک هستند.
اگر مسئولان قصد دارند وضعیت حجاب را بهدرستی «دریابند»، اکنون و در آستانه عید نوروز، این مسأله یکی از مهمترین و فوریترین موضوعات است؛ موضوعی که نادیده گرفتن آن، هزینههای فرهنگی سنگینتری در آینده بههمراه خواهد داشت.
نظرات کاربران