رویدادها و تازه‌ها

ساخت فیلم سفارشی در حوزه سلامت ایراد نیست

ساخت فیلم سفارشی در حوزه سلامت ایراد نیست

بهمن کامیار می‌گوید سینمای سلامت برگرفته از سینمای اجتماعی ماست و به سینمای اجتماعی نیز عموما خودجوش و خودساخته از سوی فیلمسازان پرداخته می‌شود، اما در این بین اگر بر فرض محال هم بگوییم به موضوع سلامت، سفارشی پرداخته شده است، به نظر من ایرادی به آن نیست، چراکه هیچ موضوعی نمی‌تواند مهم‌تر از سلامت باشد.

بهمن کامیار، یکی از فیلمسازانی‌ست که با فیلم «مرداد» در دوره پیشین جشنواره فیلم سلامت حضور داشته است. این کارگردان درباره برگزاری سومین جشنواره فیلم سلامت به ستاد خبری این جشنواره گفت: من با فیلم «مرداد» در دومین دوره برگزاری این جشنواره حضور داشتم، فیلم‌های خوبی انتخاب شده بود. برگزاری آن در پردیس چارسو هم بسیار آبرومندانه و باشکوه بود. مطمئنم اگر جشنواره فیلم سلامت همین مسیر را ادامه دهد می‌تواند قطعا جای خود را در جشنواره‌های مهم کشور باز کند. درست است که سومین دوره برگزاری آن را در پیش رو داریم اما این جشنواره میان اهالی سینما جشنواره قابل اعتنا و آبرومندی است.

این تهیه کننده درباره تاثیرگذاری سینما در سلامت اجتماعی افزود: به‌طبع سینما به عنوان یک هنر- رسانه می‌تواند تاثیرات خوبی در سلامت اجتماع بگذارد. اکنون متاسفم که قضایای سلامت و مشکلات ناشی از بهداشت و سلامت آنقدر زیاد است که برای سینماگران موضوعات متنوعی برای طرح‌های سینمایی به‌وجود آورده است. اما مطمئنا پرداختن به موضوعات سلامت در سینما به یک انگیزه مالی نیز نیاز دارد. سینماگران باید به دنبال موضوعاتی بروند که زمان اکران هم آن فیلم بتواند هزینه‌های خود را جبران کند.

این نویسنده ادامه داد: به‌نظرم قسمت عمده جشنواره سلامت باید به‌سمتی برود که سرمایه‌های مالی را از نهادهای دولتی یا خصوصی جذب کند و در میزان تولیدات مربوط به سلامت تاثیرگذار باشد. همچنین از فیملسازانی که در این حوزه شرکت می‌کنند و توانایی دارند، کمک گیرند. اگر جشنواره در این مسیر قدم بردارد می‌تواند تاثیر بیشتری بگذارد. این بهتر از آن است که صرفا جشنواره برگزار کنیم و یک تعداد فیلم را نمایش بدهیم که شاید چندان موثر هم نباشد. اما اگر از دل این جشنواره‌ها زمینه تولید فیلم‌های مهم‌تر فراهم شود آن زمان است که جشنواره می‌تواند در جامعه تاثیر گذار باشد.

کارگردان فیلم سینمایی «در وجه حامل» با بیان اینکه سینماگر در سینمای اجتماعی عموما به سراغ کاستی‌ها و اتفاقات ناگوار می‌رود، عنوان کرد: به‌طبع وقتی وارد این فضا می‌شویم می‌بینیم ریشه بسیاری از ناهنجاری‌های اجتماعی و خانوادگی به سلامت جامعه و سلامت روان برمی‌گردد. در حال حاضر شاخص عدم کنترل خشونت در جامعه ما بسیار بالاست و آستانه تحمل مردم بسیار پایین است. انسان‌ها تبدیل به افرادی پرخاشگر و خشن شده‌اند. عموما جرایم و بزه‌های فراوانی در جامعه از این طریق رواج پیدا کرده است. به نظر من ما با نشان دادن عواقب و نتایج این نوع رفتارهای پرخاشگرانه که می‌تواند با کنترل خشم از اتفاقات ناگوار بعدی جلوگیری کند، می‌توانیم مردم را تا حدودی بیدار و هوشیار کنیم که به فکر کنترل خشم و مشکلات روانی باشند و بدانند که همه ما نیازمند کنترل خشم و چکاپ روانی هستیم، همچنان که به چکاپ جسمی نیز نیاز داریم.

تهیه کننده فیلم سینمایی «سد معبر» یادآور شد: سینما در این راستا می تواند بسیار تاثیرگذار باشد به شرطی که زمان اکران از آن‌ها حمایت شود تا در نهایت تاثیرگذار باشند. اینجاست که یک‌سری نهادها و ارگان‌های دولتی که امکانات خوبی دارند می‌توانند به کمک فیلم‌ها بیایند. فیلم‌هایی که در جشنواره سلامت سال گذشته از جمله فیلم «مرداد» و چندین فیلم دیگر نمایش داده شدند، در شرایط خوبی اکران نشد و به دلیل اینکه تبلیغات خوبی نداشتند با فروش‌های پایین روبه‌رو شدند و ضربه خوردند. طبیعتا وقتی فیلمی اکران خوبی ندارد، تاثیر خوبی هم نمی‌تواند بگذارد.

کامیار درباره سفارشی بودن فیلم‌ها با موضوع سلامت تاکید کرد: فیلم‌های حوزه سلامت حتی اگر سفارشی هم باشد، خوب است. چه سفارشی بهتر و محترم‌تر از ساختن فیلمی درباره موضوع سلامت و بهداشت عمومی؟ البته من تعریف سفارشی را قبول ندارم؛ چون سینمای سلامت برگرفته از سینمای اجتماعی ماست و به سینمای اجتماعی ما هم عموما خودجوش و خودساخته از سوی فیلمسازان پرداخته می شود، به همین خاطر من کمتر دیده‌ام که فیلمساز فیلم اجتماعی سفارشی بسازد. اما اگر بر فرض محال هم بگوییم موضوع سلامت سفارشی است، به نظر من مهم‌تر از سلامت هیچ موضوع دیگری نمی‌تواند باشد. فیلمسازی هم که در این حوزه سفارش می‌گیرد، باید با افتخار به سراغ فیلمی برود که قرار است به رشد و ارتقای سلامت و بهداشت عمومی کشور کمک کند. موضوع سفارشی بودن فیلم‌ها در حوزه سلامت ایراد نیست.

این کارگردان در مورد موضوعات مختلف حوزه سلامت که جامعه با آن روبروست، خاطرنشان کرد: چیزی که خود من به عنوان وکیل دادگستری با آن روبرو بوده‌ام و نتیجه آن را در قالب پرونده‌های متنوع و متعددی در محاکم و دادگاه‌ها می‌بینم، موضوع خشم و کنترل خشم است که در کشور ما به مرز هشدار رسیده است. به نظر من در این خصوص ما بسیار سهل‌انگاری کرده‌ایم. آمار وحشتناکی از جرایم ناشی از عدم کنترل خشم وجود دارد که وقتی آمار را بررسی می‌کنیم، می‌بینیم که درصد بالایی از جرایم خشن، زمانی انجام شده که فرد اصلا قصد ارتکاب به جرم و جنایت را نداشته و نهایتا یک یا دو دقیقه مانده به جرم این تصمیم را گرفته است. این نشان دهنده آن است که چقدر تصمیمات آنی و ناگهانی ناشی از عدم کنترل خشم است. وقتی یک پزشک در صف پمپ بنزین، صرفا به دلیل اینکه یک نفر نوبت را رعایت نکرده، مرتکب قتل می‌شود نشان‌دهنده این است که ما حتی در سطح افراد تحصیل‌کرده و بالغ جامعه هم نتوانسته‌ایم فرهنگ کنترل خشم را نهادینه کنیم. گاهی ناهنجاری‌ها کوچک به دلیل عدم کنترل خشم تبدیل به فاجعه می‌شود. به نظرم در این حوزه به شدت نیازمند فرهنگسازی و تولید محصولات فرهنگی هستیم.

وی ادامه داد: موضوع بعدی بهداشت جنسی است که در جامعه زنگ خطر آن به صدا درآمده است. متأسفانه قشر بسیار زیادی از جوانان که هنوز در سن نوجوانی هستند، درگیر بیماری‌های آمیزشی و جنسی ناایمن و نامطمئن شده‌اند، این موضوع به شدت در حال گسترش است. به نظرم در این مورد، چه احتیاط کرده باشیم و چه پنهان کاری، به هر حال ضعف داشته‌ایم و سینما هنوز دین خود را به این موضوع ادا نکرده است. با این حال، برای جشنواره فیلم سلامت آرزو می‌کنم هر سال قدرتمند‌تر از سال گذشته پیش برود و امیدوارم به جایی برسد که خودش بتواند زمینه‌ساز تولید فیلم‌های مهم و آبرومندی در حوزه سلامت بشود.

 

سومین جشنواره فیلم سلامت با هدف نمایش آثار ایرانی با محوریت نقش سلامت در زندگی انسان و با شعار «سلامت برای همه؛ اجتماعی شدن سلامت» از تاریخ 1 تا 5 شهریور 97 به ریاست سید محمدهادی ایازی و دبیری محمد کیاسالار برگزار می‌شود.